Pytania i odpowiedzi dotyczące EUDR

Ma zastosowanie również do drewna pochodzącego z UE. EUDR nie jest rozporządzeniem dotyczącym wyłącznie importu: obejmuje pierwsze wprowadzenie na rynek Unii, dalsze udostępnianie na rynku oraz wywóz. Właściciel lasu, który sprzedaje pozyskane drewno, jest podmiotem.

Tak. Przekroczenie granicy nie jest warunkiem. Rynek Unii obejmuje również krajowe transakcje handlowe.

Decydujące znaczenie ma klasyfikacja celna określona w załączniku I do EUDR, z uwzględnieniem jego zmian. W przypadku drewna zakres obejmuje określone pozycje CN/HS z działu 44, masę włóknistą i papier z działów 47 i 48 z uwzględnieniem wskazanych wyłączeń, wybrane siedzenia i meble drewniane oraz prefabrykowane budynki z drewna. Wiele pozycji oznaczono symbolem „ex”, co oznacza, że zakres obejmuje wyłącznie część pozycji opisaną w załączniku I.

Nie. Należy ustalić prawidłową klasyfikację celną. Jeżeli kod celny nie znajduje się w załączniku I, produkt nie podlega EUDR, na przykład instrumenty muzyczne, zabawki drewniane lub kompozyty drewno–tworzywo sztuczne. W przypadku pozycji oznaczonych „ex” EUDR obejmuje wyłącznie część pozycji opisaną w załączniku. W przypadku produktów złożonych obowiązki dotyczą tylko składnika drewnianego.

Typowymi przykładami produktów znajdujących się poza zakresem EUDR są drukowane książki i inne produkty niewymienione w załączniku I; odpady w rozumieniu prawa UE dotyczącego odpadów; produkty używane i z drugiej ręki, jeżeli załącznik I wyraźnie je wyłącza; produkty wykonane w całości z materiału, który zakończył swój cykl życia i w przeciwnym razie stałby się odpadem; materiały opakowaniowe używane wyłącznie do podtrzymywania, ochrony lub przenoszenia innego produktu i przedstawiane razem z tym produktem; próbki i produkty wykorzystywane do badań, analiz lub testów; a także produkty wykonane z bambusa, rattanu lub innych materiałów, które nie są objęte odpowiednimi pozycjami załącznika I. Zawsze decydujące są dokładna klasyfikacja CN/HS oraz brzmienie załącznika I, w tym wszelkie ograniczenia oznaczone „ex”.

Tak. Trociny i zrębki drzewne powstające podczas przetarcia należą do kodu celnego 4401 i pozostają w zakresie EUDR. Produkt uboczny procesu produkcyjnego nie jest automatycznie odpadem. Wyjątek dotyczy zrębków lub trocin używanych wyłącznie jako materiał opakowaniowy do podtrzymywania, ochrony lub transportu innego produktu.

Produkt wykonany wyłącznie z materiału, który zakończył swój cykl życia i w przeciwnym razie stałby się odpadem, na przykład drewno z rozbiórki budynku, nie podlega EUDR. Jeżeli produkt zawiera również nowe drewno, ta część pozostaje w zakresie rozporządzenia. Wyłączenie nie ma automatycznie zastosowania do produktów ubocznych procesu produkcyjnego.

Zależy od zastosowania. Nowe palety, skrzynie i opakowania kodu celnego 4415 wprowadzane do obrotu jako samodzielne towary są objęte, nawet jeśli są wielokrotnego użytku. Wyłączone są opakowania służące wyłącznie do podtrzymywania, ochrony lub przewozu innego produktu i przedstawiane wraz z nim (rozporządzenie delegowane (UE) 2026/2102, stosowane od 18 września 2026 r.). Palety i opakowania używane oraz z drugiej ręki nie są objęte.

Nie. Rozporządzenie nie przewiduje minimalnej ilości. Nawet niewielki udział włókien pierwotnych w produkcie z recyklingu musi być objęty wymogami.

Muszą zostać spełnione dwa warunki. Drewno nie może pochodzić z gruntów, na których po 31 grudnia 2020 r. doszło do wylesiania, a pozyskanie drewna po tej dacie nie może powodować degradacji lasów w rozumieniu definicji zawartej w rozporządzeniu.

Podstawową datą rozpoczęcia stosowania EUDR do drewna i produktów z drewna jest 30 grudnia 2026 r. Zgodnie z art. 38 ust. 3 odroczenie do 30 czerwca 2027 r. dotyczy wyłącznie podmiotów będących osobami fizycznymi, mikroprzedsiębiorstwami lub małymi przedsiębiorstwami, które zostały ustanowione jako takie najpóźniej 31 grudnia 2024 r., i tylko produktów, które nie były już objęte załącznikiem do wcześniejszego rozporządzenia EUTR. W przypadku drewna i produktów z drewna już objętych załącznikiem do EUTR — w tym drewna opałowego, drewna surowego, tarcicy, forniru, sklejki, określonych płyt drewnopochodnych, masy włóknistej, papieru i określonych mebli drewnianych — datą rozpoczęcia stosowania jest zatem 30 grudnia 2026 r., również dla mikro- i małych podmiotów. Podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmioty handlowe nie korzystają z odroczenia na podstawie art. 38 ust. 3; ich odpowiednie obowiązki wynikające z EUDR zaczynają obowiązywać 30 grudnia 2026 r., z zastrzeżeniem przepisów przejściowych dotyczących produktów, które zostały już wprowadzone do obrotu w okresie przejściowym. Produkty nowo dodane do załącznika I rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2026/2102 podlegają EUDR od 30 grudnia 2027 r.

Nie. Zarówno drewno surowe, jak i drewno opałowe należą do produktów, które były już objęte załącznikiem do wcześniejszego rozporządzenia EUTR; w ich przypadku datą rozpoczęcia stosowania jest 30 grudnia 2026 r., niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa. Odroczenie do czerwca 2027 r. ich nie dotyczy.

Nie spełnia warunków odroczenia do 30 czerwca 2027 r. na podstawie art. 38 ust. 3. W przypadku produktów już objętych zakresem EUDR i podlegających ogólnej dacie rozpoczęcia stosowania właściwą datą jest zatem 30 grudnia 2026 r. Odrębna data właściwa dla produktu ma zastosowanie do produktów nowo dodanych do załącznika I rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2026/2102: produkty te podlegają EUDR od 30 grudnia 2027 r.

Jeżeli produkty podlegały wcześniejszemu rozporządzeniu EUTR, EUTR ma do nich zastosowanie do 31 grudnia 2029 r. Od 31 grudnia 2029 r. do wszystkich tych produktów ma zastosowanie EUDR. W przypadku starych zapasów ważne jest zatem, aby móc wykazać datę produkcji oraz pochodzenie.

Decydująca jest data pierwszego wprowadzenia do obrotu, a nie data pozyskania drewna ani zakupu. Towary wprowadzone do obrotu na rynku Unii przed 30 grudnia 2026 r. mogą być nadal sprzedawane i przetwarzane bez oświadczenia i bez numeru referencyjnego; oświadczenia nie można ani nie trzeba składać z mocą wsteczną. Towary kupione obecnie, lecz wprowadzone do obrotu dopiero po tej dacie, muszą być w pełni zgodne z EUDR, w tym z wymogami dotyczącymi geolokalizacji i oświadczenia.

Tak, jeżeli dla każdej partii można wykazać, że została ona wprowadzona do obrotu przed 30 grudnia 2026 r. albo jest objęta oświadczeniem. Odbiorcy przekazuje się numery referencyjne dla tych części, które je posiadają.

Podmiot po raz pierwszy wprowadza produkt do obrotu lub go wywozi, zwykle właściciel lasu sprzedający własne drewno lub importer. Podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw wprowadza do obrotu lub wywozi odnośne produkty wytworzone wyłącznie z produktów już objętych oświadczeniem (art. 2 pkt 15b); decyduje powstanie nowego produktu, zwykle przy zmianie kodu celnego CN. Podmiot handlowy to osoba w łańcuchu dostaw inna niż podmiot lub podmiot na dalszym etapie, która w ramach działalności handlowej udostępnia odnośne produkty na rynku (art. 2 pkt 17), zwykle odsprzedając je bez wytwarzania nowego produktu. Firma może pełnić różne role w różnych przepływach towarów.

Nie, jeżeli wszystkie odnośne produkty wejściowe są już objęte wcześniejszym oświadczeniem o należytej staranności (DDS) lub uproszczoną deklaracją, a Państwa działalność oznacza, że są Państwo podmiotem na dalszym etapie łańcucha dostaw. Podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw nie przeprowadza nowego procesu należytej staranności podmiotu i nie składa nowego DDS wyłącznie dlatego, że przetwarza produkt już objęty wcześniejszym oświadczeniem. Musi jednak przez co najmniej pięć lat przechowywać informacje wymagane w art. 5. Jeżeli jest pierwszym podmiotem na dalszym etapie łańcucha dostaw kupującym bezpośrednio od podmiotu albo mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego, musi również gromadzić i przechowywać odpowiedni numer referencyjny DDS lub identyfikator uproszczonej deklaracji. W systemie informacyjnym EUDR rejestrować muszą się wyłącznie podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw niebędące MŚP; podmioty będące MŚP nie muszą.

Nie. Podmiot handlowy nie składa nowego DDS ani uproszczonej deklaracji wyłącznie z tytułu dalszej odsprzedaży odnośnych produktów już objętych obowiązkami na wcześniejszym etapie. Musi przechowywać informacje wymagane w art. 5 przez co najmniej pięć lat. Jeżeli jest pierwszym podmiotem handlowym kupującym bezpośrednio od podmiotu albo mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego, musi również gromadzić i przechowywać numer referencyjny DDS lub identyfikator uproszczonej deklaracji. W systemie informacyjnym EUDR rejestrować muszą się wyłącznie podmioty handlowe niebędące MŚP; podmioty handlowe będące MŚP nie muszą.

Nie. Obowiązki powstają dopiero po pozyskaniu drewna. Podmiotem staje się osoba, która w wyniku pozyskania nabywa własność kłód. W zależności od treści umowy może to być właściciel lasu, przedsiębiorstwo zajmujące się pozyskaniem drewna albo nabywca.

Nie. Bez dostawy na rynek, czyli bez przeniesienia własności, obowiązki nie powstają. Dotyczy to również osoby wytwarzającej drewno opałowe na własny użytek. Staje się ona podmiotem dopiero w momencie sprzedaży drewna.

Nie. Umowa dotyczy świadczenia usługi, a nie dostawy drewna, a własność drewna nie przechodzi na tartak.

Nie, dopóki własność nie przejdzie na osobę trzecią. Dotyczy to na przykład również sprzedaży w drodze submisji, w której nabywca zostaje wyłoniony dopiero później.

Przy imporcie są Państwo podmiotem: przed zgłoszeniem celnym trzeba złożyć oświadczenie o należytej staranności i dysponować numerem referencyjnym. Producent spoza UE sam wprowadzający własną produkcję na rynek UE, spełniający warunki mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego z kraju niskiego ryzyka, może dla własnej roli złożyć uproszczoną deklarację, jeśli ma wymagany numer EORI i dostęp do systemu informacyjnego. Nie zastępuje to własnej należytej staranności i DDS importera ani obowiązków pierwszego podmiotu ustanowionego w UE z art. 7. Przy odsprzedaży nieprzetworzonego importowanego drewna przekazują Państwo numer odnośnym podmiotom na dalszym etapie i podmiotom handlowym będącym bezpośrednimi odbiorcami (art. 4 ust. 7). Dla nowego odnośnego produktu wytworzonego wyłącznie z już objętych materiałów są Państwo podmiotem na dalszym etapie: nie składają nowego oświadczenia ani nie przekazują numeru dalej.

Tak. Dopuszczenie do obrotu zawsze uznaje się za wprowadzenie do obrotu, niezależnie od późniejszego wykorzystania.

Nie tylko dlatego, że jest mały. Kategoria mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego wymaga łącznego spełnienia kilku warunków: musi to być osoba fizyczna albo mikroprzedsiębiorstwo lub małe przedsiębiorstwo, ustanowione w państwie sklasyfikowanym jako państwo niskiego ryzyka, a podmiot może wprowadzać do obrotu lub wywozić wyłącznie odnośne produkty, które sam wyhodował, zebrał, pozyskał lub wytworzył na odpowiednich działkach w tym państwie. Samo prawo własności do gruntu nie jest warunkiem.

Tylko dla produktów, których wszystkie materiały już podlegające EUDR są objęte oświadczeniem o należytej staranności lub uproszczoną deklaracją (art. 2 pkt 15b). Nie liczy się drewna wprowadzonego do obrotu przed rozpoczęciem stosowania EUDR w sposób możliwy do wykazania (okres przejściowy) ani materiałów poza zakresem. Jeśli produkt zawiera inne nieobjęte drewno, są Państwo dla niego podmiotem: zachowują należytą staranność (uproszczoną przy spełnieniu art. 13) i składają własne oświadczenie. Nieznanego pochodzenia nie rozwiązuje samo oświadczenie; najpierw trzeba uzyskać informacje o pochodzeniu. Firma może zatem mieć różne role przy różnych dostawach.

Nie. Dyrektywa 2013/34/UE pozwala podwyższyć progi finansowe do 7,5 mln EUR sumy bilansowej i 15 mln EUR obrotu. EUDR odsyła jednak wyłącznie do progów podstawowych dla mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego (art. 2 pkt 15a) i odroczenia do 30 czerwca 2027 r. (art. 38 ust. 3): mikroprzedsiębiorstwo do 10 pracowników, 0,9 mln EUR obrotu i 0,45 mln EUR sumy bilansowej; małe przedsiębiorstwo do 50 pracowników, 10 mln EUR i 5 mln EUR odpowiednio. Do kategorii należy się przy nieprzekroczeniu co najmniej dwóch z trzech kryteriów. Zmiana kategorii po przekroczeniu lub zaprzestaniu przekraczania progów następuje dopiero po dwóch kolejnych latach obrotowych (art. 3 ust. 10). Dla roli pierwotnej nawet przedsiębiorstwo ponad progami ogólnymi może wykazać, że części sumy bilansowej, obrotu netto i średniego zatrudnienia związane z odnośnymi towarami i produktami nie przekraczają co najmniej dwóch z trzech kryteriów; musi móc udokumentować ten podział.

Nie wszyscy. System informacyjny EUDR jest wyspecjalizowanym narzędziem internetowym platformy TRACES. Podmioty, które muszą składać oświadczenia o należytej staranności (DDS), mikropodmioty pierwotne lub małe podmioty pierwotne korzystające z uproszczonych deklaracji, upoważnieni przedstawiciele oraz podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmioty handlowe niebędące MŚP muszą korzystać z systemu lub zarejestrować się w nim zgodnie z wymaganiami swojej roli. Podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw będące MŚP i podmioty handlowe będące MŚP nie muszą się rejestrować wyłącznie z tytułu takich działań na dalszym etapie łańcucha dostaw. Przewoźnicy, podmioty magazynujące, zgłaszający celni bez własnej roli EUDR oraz konsumenci również nie rejestrują się wyłącznie z powodu tych czynności. Brak obowiązku rejestracji nie znosi jednak obowiązków ewidencyjnych ani innych obowiązków wynikających z EUDR.

Nie. Rejestracja w systemie informacyjnym EUDR nie jest zatwierdzeniem ani licencją potwierdzającą, że przedsiębiorstwo spełnia wymogi EUDR. Jest to techniczny i identyfikacyjny krok wymagany dla ról, które muszą korzystać z systemu. Zgodność produktu zależy od spełnienia materialnych obowiązków EUDR, w tym należytej staranności tam, gdzie ma ona zastosowanie, oraz od wymaganego DDS lub uproszczonej deklaracji.

Dostęp do systemu informacyjnego EUDR jest powiązany z EU Login oraz właściwym profilem podmiotu lub użytkownika w systemie. Przed użyciem systemu należy określić swoją rolę i przepływy produktów oraz upewnić się, że dostępne są wymagane identyfikatory, w tym numer EORI dla odpowiednich operacji celnych. Komisja udostępnia środowisko PRODUCTION dla zgłoszeń wywołujących skutki prawne oraz odrębne środowisko ACCEPTANCE do szkoleń, zapoznania się z systemem i testów; rejestracja w jednym środowisku nie zapewnia automatycznie dostępu do drugiego. System informacyjny obsługuje również integrację maszyna–maszyna za pośrednictwem API do masowego zarządzania DDS i uproszczonymi deklaracjami.

Nie istnieje uniwersalny „pakiet rejestracyjny EUDR”, który wymagałby, wyłącznie w celu utworzenia profilu w systemie, przesyłania aktu własności, planu urządzenia lasu, zezwolenia na pozyskanie drewna, certyfikatu FSC lub PEFC, pliku GeoJSON działek, faktur ani zdjęć drzewostanu. Dokumenty te mogą stanowić istotne dowody w ramach należytej staranności lub podczas kontroli. System i właściwe organy mogą jednak wymagać danych identyfikacyjnych lub innych informacji niezbędnych dla danej roli i do jej weryfikacji.

Nie istnieje jedna data, do której każda firma musi się zarejestrować niezależnie od swojej roli. Podmiot musi mieć działający dostęp przed złożeniem pierwszego DDS, które musi zostać złożone przed wprowadzeniem odnośnego produktu do obrotu lub jego wywozem. Mikropodmiot pierwotny lub mały podmiot pierwotny musi przed odpowiednim wprowadzeniem do obrotu lub wywozem posiadać wymaganą uproszczoną deklarację i przypisany identyfikator deklaracji, chyba że państwo członkowskie udostępnia wymagane informacje zgodnie z art. 4a ust. 4. Podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiot handlowy niebędący MŚP musi zarejestrować się przed wprowadzeniem do obrotu, udostępnieniem na rynku lub wywozem odnośnych produktów, gdy zaczynają go obowiązywać odpowiednie wymogi EUDR. W praktyce dostęp i ewentualną integrację API należy przetestować z wyprzedzeniem.

Obowiązki EUDR są związane z konkretną osobą prawną, a nie z grupą spółek jako całością. Każda osoba prawna pełniąca rolę wymagającą rejestracji musi zatem być możliwa do odrębnej identyfikacji dla tej roli. Jedna ze spółek grupy może, po spełnieniu warunków prawnych, działać jako upoważniony przedstawiciel innych spółek grupy; reprezentowany podmiot pozostaje jednak odpowiedzialny za zgodność swoich odnośnych produktów.

Tak. Upoważnionym przedstawicielem może być każdy ustanowiony w UE: stowarzyszenie leśne, firma doradcza lub Państwa odbiorca. Według art. 6 ust. 3 osoba fizyczna lub mikroprzedsiębiorstwo może upoważnić także następny podmiot w łańcuchu (odbiorcę), jeśli nie jest on osobą fizyczną ani mikroprzedsiębiorstwem. Przedstawiciel potrzebuje pisemnego upoważnienia, które trzeba móc przedstawić na żądanie organu, własnego dostępu i roli w systemie; zgłoszenie musi zawierać poprawne dane identyfikacyjne reprezentowanego podmiotu. Upoważnienie nie przenosi odpowiedzialności: reprezentowany podmiot nadal odpowiada za zgodność produktu i poprawność informacji. Jedno zbiorcze oświadczenie za wszystkich członków stowarzyszenia nie jest możliwe; za każdego składa się osobne. Przedstawiciel upoważniony według EUDR nie jest tym samym co przedstawiciel celny.

Nie. Średnie przedsiębiorstwo jest MŚP według dyrektywy 2013/34/UE. Rejestracja (art. 5 ust. 2) i weryfikacja należytej staranności w przypadku uzasadnionych zastrzeżeń (art. 5 ust. 6) dotyczą tylko podmiotów na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmiotów handlowych niebędących MŚP, czyli dużych przedsiębiorstw. Pięcioletnia ewidencja dostawców i odbiorców oraz obowiązek informowania w razie ryzyka niezgodności (art. 5 ust. 5) obowiązują wszystkie wielkości.

Oświadczenie o należytej staranności (DDS) jest składane przez podmiot w systemie informacyjnym EUDR przed wprowadzeniem odnośnego produktu do obrotu lub jego wywozem. W przypadku importu numer referencyjny DDS musi być dostępny na potrzeby zgłoszenia celnego przed dopuszczeniem do obrotu. Po wymaganym utworzeniu profilu ryzyka system informacyjny przypisuje DDS numer referencyjny oraz powiązany numer weryfikacyjny.

Nie. Mikropodmiot pierwotny lub mały podmiot pierwotny składa jednorazową uproszczoną deklarację przed wprowadzeniem odnośnych produktów do obrotu lub ich wywozem, chyba że wymagane informacje zostaną udostępnione systemowi informacyjnemu przez państwo członkowskie zgodnie z art. 4a ust. 4. System informacyjny przypisuje identyfikator deklaracji. Informacje mogą zostać zaktualizowane w przypadku istotnych zmian. Podmiot nadal odpowiada za zgodność odnośnych produktów.

Niekoniecznie. W przypadku mikropodmiotu pierwotnego lub małego podmiotu pierwotnego geolokalizację wymaganą na podstawie art. 9 ust. 1 lit. d) można zastąpić adresem pocztowym wszystkich działek lub, w stosownych przypadkach, adresem pocztowym zakładu, z którego pochodzą odnośne towary. Odstępstwo to jest właściwe dla uproszczonego systemu.

Nie. Jedno DDS może obejmować wiele fizycznych partii lub przesyłek, jeżeli spełnione są wszystkie wymogi prawne i należyta staranność została dochowana w odniesieniu do wszystkich objętych produktów. Po wykorzystaniu ilości zadeklarowanej w DDS dla dodatkowych ilości wymagane jest nowe DDS. Ten sam numer referencyjny DDS może zatem być używany w wielu zgłoszeniach celnych, jeżeli spełnione są wymogi prawne.

Tak, upoważniony przedstawiciel, np. stowarzyszenie leśne, sprzedawca drewna okrągłego, tartak lub firma pozyskująca drewno. Upoważnienie musi być pisemne, a odpowiedzialność pozostaje przy podmiocie. Przedstawiciel składa osobne oświadczenie za każdego członka; połączenie kilku członków w jednym nie jest możliwe. Osoba fizyczna lub mikroprzedsiębiorstwo może też upoważnić swojego odbiorcę, jeśli nie jest on osobą fizyczną ani mikroprzedsiębiorstwem (art. 6 ust. 3). Inaczej jest, gdy stowarzyszenie kupuje drewno na pniu i przez wycinkę staje się jego właścicielem: wtedy samo jest podmiotem i składa własne oświadczenie.

Tylko w określonych okolicznościach. Osoba mająca siedzibę poza UE może sama działać jako podmiot, jeżeli wprowadza odnośne produkty na rynek Unii, na przykład importując je w procedurze celnej dopuszczenia do obrotu, oraz posiada ważny unijny numer EORI i wymagany dostęp do systemu informacyjnego. Jeżeli taki dostawca jest mikropodmiotem pierwotnym lub małym podmiotem pierwotnym z kraju niskiego ryzyka, wprowadzającym własną produkcję na rynek, może złożyć uproszczoną deklarację zamiast DDS. Jeżeli jednak to Państwo jako importer z siedzibą w UE wprowadzają produkt do obrotu, pozostają Państwo podmiotem i muszą przeprowadzić własną należytą staranność oraz złożyć własne DDS.

Tak, jeśli wszystkie informacje wymagane w załączniku III są dostępne w bazie danych lub systemie istniejącym na podstawie prawa Unii lub państwa członkowskiego. Mikropodmiot pierwotny lub mały podmiot pierwotny wtedy sam nie składa deklaracji; państwo członkowskie udostępnia dane w systemie informacyjnym (art. 4a ust. 4). Odnośne produkty można jednak wprowadzić do obrotu lub wywieźć dopiero po przydzieleniu identyfikatora deklaracji. Proszę sprawdzić u właściwego organu dostępność tej możliwości w Państwa państwie członkowskim; do tego czasu należy składać deklarację samodzielnie lub przez upoważnionego przedstawiciela.

Nie jako ogólny wymóg identyfikowalności. Podmioty przekazują podmiotom na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmiotom handlowym znajdującym się dalej w łańcuchu dostaw numery referencyjne DDS lub, w stosownych przypadkach, identyfikatory uproszczonych deklaracji powiązane z produktami. EUDR co do zasady nie wymaga przekazywania każdemu klientowi współrzędnych lasu, dokumentów dotyczących legalności ani informacji o gatunku drzewa. Numer weryfikacyjny jest odrębnym numerem zabezpieczającym powiązanym z DDS lub uproszczoną deklaracją w systemie informacyjnym i nie jest identyfikatorem, którego przekazywania w łańcuchu dostaw wymaga art. 4 ust. 7.

Nie tylko dlatego, że jest podmiotem na dalszym etapie łańcucha dostaw lub podmiotem handlowym. Geolokalizacja stanowi część informacji gromadzonych w ramach należytej staranności podmiotu. Podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmioty handlowe podlegają obowiązkom informacyjnym i ewidencyjnym określonym w art. 5. Pierwszy podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw lub pierwszy podmiot handlowy gromadzi numer referencyjny DDS lub identyfikator uproszczonej deklaracji, jeżeli jego bezpośrednim dostawcą jest podmiot albo mikropodmiot pierwotny lub mały podmiot pierwotny.

Nie przy każdej. Numer DDS lub identyfikator uproszczonej deklaracji jest wymagany, gdy bezpośredni dostawca jest podmiotem albo mikropodmiotem pierwotnym lub małym podmiotem pierwotnym (właściciel lasu, importer). Nie trzeba aktywnie badać roli dostawcy. Jeżeli jednak wiedzą Państwo, że pełni tę rolę, i są jego pierwszym odbiorcą, muszą posiadać numer lub identyfikator przed dalszym wprowadzeniem produktu do obrotu, udostępnieniem go na rynku lub wywozem (art. 5 ust. 1 i 3) i przechowywać go co najmniej pięć lat. Od podmiotu handlowego lub podmiotu na dalszym etapie numer nie jest wymagany.

Nie. Podmiot przekazuje numer referencyjny DDS lub, w stosownych przypadkach, identyfikator uproszczonej deklaracji dalej w łańcuchu dostaw zgodnie z art. 4 ust. 7. W uproszczonym systemie po zmianach z 2025 r. podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmioty handlowe nie mają ogólnego obowiązku ponownego przekazywania tych numerów dalej w łańcuchu; muszą jednak przechowywać informacje wymagane w art. 5.

Nie. Takie wymagania nie mają podstawy w rozporządzeniu. Obowiązkowe jest jedynie przekazanie numeru referencyjnego w przypadkach, w których jest ono wymagane.

Jeżeli działają Państwo jako podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw, a wywożony odnośny produkt jest już w pełni objęty wymogami na wcześniejszym etapie, nie składają Państwo nowego DDS wyłącznie z powodu wywozu. Zmienione przepisy celne przewidują specjalny kod dokumentu/certyfikatu TARIC dla takiego wywozu na dalszym etapie, w którym numer referencyjny DDS lub identyfikator uproszczonej deklaracji nie jest przekazywany organom celnym w taki sam sposób jak w przypadku podmiotu. Obowiązki ewidencyjne wynikające z art. 5 nadal mają zastosowanie.

Nie, jeżeli można wykazać, że odnośne produkty lub wszystkie odnośne produkty w nich zawarte zostały wcześniej wprowadzone do obrotu na rynku Unii i podlegały już EUDR. W takim przypadku ponowny importer jest traktowany jako podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw i nie powtarza należytej staranności podmiotu. Do celów celnych można wykorzystać wcześniejsze numery referencyjne otrzymane od dostawcy; jeżeli żaden nie został przekazany, wytyczne Komisji przewidują dla takiego ponownego przywozu konwencjonalny numer referencyjny 22EU2222222222.

Opis produktu zawierający nazwę zwyczajową i pełną nazwę naukową gatunku drzewa, ilość, państwo produkcji, geolokalizację wszystkich działek, datę lub okres pozyskania, dane identyfikacyjne dostawcy i odbiorcy oraz dowody, że drewno nie powoduje wylesiania i zostało pozyskane zgodnie z odpowiednimi przepisami państwa produkcji.

Dla działki o powierzchni do 4 hektarów włącznie wystarczy jeden punkt. Dla działki większej niż 4 hektary wymagany jest wielokąt z wystarczającą liczbą punktów do opisania jego obwodu. Każdą działkę podaje się oddzielnie: nie wolno łączyć kilku działek w jeden wielokąt ani wskazywać większego otaczającego obszaru. Współrzędne podaje się w układzie WGS84 z co najmniej sześcioma miejscami po przecinku.

Grunt w obrębie jednej nieruchomości zgodnie z prawem państwa produkcji.

Tak, jeżeli wszystkie źródła są znane i zgodne z wymogami. W takim przypadku podmiot podaje geolokalizację wszystkich działek. Mieszanie materiału zgodnego z wymogami z materiałem o nieznanym pochodzeniu jest niedozwolone.

Nie. Niskie ryzyko nie stanowi wyłączenia z EUDR. Informacje, w tym geolokalizacja, są nadal gromadzone, a produkt musi spełniać wymogi rozporządzenia. Pomija się jedynie ocenę ryzyka i środki zmniejszające ryzyko. Jeżeli pojawią się konkretne informacje o ryzyku lub obchodzeniu przepisów, należy przejść do pełnego procesu należytej staranności.

Nie. Rozporządzenie nie narzuca konkretnej metody ani usługi weryfikacyjnej.

Nie. Wylesianie oznacza aktywne przekształcenie lasu w inne użytkowanie gruntów, w szczególności w użytkowanie rolnicze, po 31 grudnia 2020 r. Naturalne zaburzenie ani późniejsza wycinka sanitarna nie powodują degradacji lasów w rozumieniu rozporządzenia. Podmiot ponosi jednak ciężar dowodu co do celu pozyskania drewna.

Nie. Rozporządzenie definiuje wylesianie jako przekształcenie lasu w użytkowanie rolnicze. Przekształcenie na potrzeby dróg, odnawialnych źródeł energii lub zapobiegania pożarom nie stanowi wylesiania w rozumieniu EUDR.

Nie. Dobrowolna certyfikacja nie zastępuje należytej staranności ani oświadczenia i nie tworzy uproszczonego systemu. Informacje pochodzące z systemów certyfikacji mogą jednak stanowić przydatny dowód pomocniczy przy ocenie ryzyka.

Nie w odniesieniu do całego EUDR. Drewno objęte ważnym zezwoleniem FLEGT uznaje się za spełniające wymóg legalności, lecz zezwolenie to nie zastępuje wymogu niepowodowania wylesiania, geolokalizacji ani złożenia oświadczenia.

Co najmniej pięć lat. Podmiot przechowuje dokumentację dotyczącą należytej staranności, natomiast podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw i podmiot handlowy przechowują informacje o partnerach handlowych. Na żądanie należy je udostępnić właściwemu organowi.

Zgodnie z aktualną klasyfikacją UE Białoruś, Mjanma, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna i Federacja Rosyjska są sklasyfikowane jako państwa wysokiego ryzyka. Do państw niskiego ryzyka należą wszystkie państwa członkowskie UE, a także między innymi Zjednoczone Królestwo, Stany Zjednoczone, Kanada, Ukraina i Chiny. Państwa, które nie są sklasyfikowane ani jako państwa niskiego, ani wysokiego ryzyka, mają ryzyko standardowe. Klasyfikacja wpływa na system należytej staranności oraz intensywność kontroli właściwych organów i zawsze należy ją sprawdzać w aktualnym wykazie Komisji.

Państwa członkowskie muszą przewidzieć grzywny, których maksymalna wysokość wynosi co najmniej 4 % rocznego obrotu osiągniętego w całej Unii, a także konfiskatę produktów i dochodów, wykluczenie z zamówień publicznych i finansowania publicznego na okres do 12 miesięcy oraz, w przypadku poważnych lub powtarzających się naruszeń, czasowy zakaz handlu. Komisja publikuje informacje o podmiotach, wobec których prawomocnie zastosowano sankcje. Konkretne stawki i właściwy organ kontrolny różnią się w poszczególnych państwach członkowskich.

Informacje, wyjaśnienia, zestawienia i inne treści udostępniane w tej sekcji EUDR mają wyłącznie charakter informacyjny i pomocniczy. Nie stanowią porady prawnej, profesjonalnej ani wiążącego stanowiska i nie mogą być uznawane za gwarancję spełnienia obowiązków wynikających z rozporządzenia (UE) 2023/1115 (EUDR) lub powiązanych przepisów.

Te same ograniczenia dotyczą wyników generowanych przez tę aplikację, w szczególności danych geolokalizacyjnych, eksportów GeoJSON, wypełnionych lub wstępnie wypełnionych formularzy, dokumentów oraz orientacyjnej oceny ról i terminów. Wyniki te stanowią podstawę do dalszego przetwarzania przez użytkownika; ich wygenerowanie nie oznacza wykonania obowiązku należytej staranności ani obowiązku złożenia oświadczenia. Wyłączną odpowiedzialność za treść i prawidłowość oświadczenia złożonego w systemie informacyjnym Unii Europejskiej ponosi podmiot.

Materiały kartograficzne, dane katastralne i leśne pochodzą od stron trzecich, w szczególności od krajowych instytucji geodezyjnych i leśnych, i są udostępniane w stanie, w jakim zostały od nich pozyskane. Wyświetlane granice działek mają charakter informacyjny i nie zastępują wiążących danych właściwego organu katastralnego lub leśnego.

EUDR stosuje się w poszczególnych państwach członkowskich łącznie z przepisami krajowymi, które różnią się w szczególności w zakresie wyznaczenia właściwego organu, sankcji oraz wymogów dotyczących dokumentacji. Treść tej sekcji może nie uwzględniać w pełni tych różnic krajowych.

Treść tej sekcji jest dostępna w wielu wersjach językowych. Tłumaczenie terminów specjalistycznych i prawnych może prowadzić do nieścisłości, utraty niuansów znaczeniowych lub sytuacji, w której dana wersja językowa nie zostanie zaktualizowana równocześnie z pozostałymi. Wiążący jest zawsze wyłącznie tekst aktu prawnego opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub, w stosownych przypadkach, w oficjalnym zbiorze prawa danego państwa członkowskiego.

Ramy prawne EUDR są stale rozwijane i mogą być zmieniane lub uzupełniane przez akty prawne Unii Europejskiej, wytyczne Komisji Europejskiej oraz decyzje właściwych organów lub sądów. W związku z tym między zmianą wymogów prawnych lub metodologicznych a aktualizacją niniejszej treści może wystąpić opóźnienie.

DREVARI.SK, s.r.o., w najszerszym zakresie dozwolonym przez obowiązujące prawo, nie gwarantuje, że informacje zawarte w tej sekcji są w każdym momencie kompletne, bezbłędne, aktualne lub odpowiednie do konkretnej sytuacji użytkownika.

Użytkownik odpowiada za zweryfikowanie aktualnych obowiązków mających zastosowanie do jego działalności, produktów i łańcucha dostaw. W przypadku decyzji wywołujących skutki prawne lub handlowe zalecamy weryfikację informacji w aktualnych oficjalnych źródłach Unii Europejskiej oraz, w razie potrzeby, konsultację z właściwym organem lub wykwalifikowanym specjalistą.

Bardziej szczegółowe warunki korzystania z tej sekcji oraz ograniczenia odpowiedzialności są również określone w oficjalnych Warunkach korzystania z tej aplikacji.

Treść tej sekcji jest aktualna na dzień 13 października 2026 r.